Het coalitieakkord is er gekomen, en er zijn forse bezuinigingen aangekondigd op de zorg, de WIA, de IVA, de WW en de AOW. De klachten over de problemen van mensen die er afhankelijk van zijn, zijn al geuit door diverse partijen, zoals de FNV. Die zaken ga ik niet herhalen. Maar ik heb wel andere kritieken.
Ja, ik heb ook wat te zeggen over de uitgaven die nu worden gedaan aan de zorg en het onderwijs en vind dat er op sommige punten wel wat kan worden geminderd. Maar ik verschil enorm van mening met de rechtse politici over wáár bezuinigd moet worden.
- Zo is er de misvatting dat maatregelen om inclusie te bevorderen vooral geld kosten (en waar rechts makkelijk op bezuinigt). Echter, de kosten van afwezigheid op school of werkloosheid door discriminatie en ontoegankelijkheid is niet zichtbaar in begrotingen, maar zijn wel invloedrijk. Zo gaf Balans, vereniging voor ouders ooit aan dat de kosten van ieder kind dat niet naar school kan rond de € 50.000 bedragen voor gezin en samenleving. Dit zou veel uitgebreider benoemd en gecontroleerd moeten worden, met bijvoorbeeld krantenkoppen als "Discriminatie kost de overheid een half miljard in 2026". In de tweede versie van 'De stem van de neurodivergent' ga ik in op hoe het financiële plaatje eruit kan zien als er wél meer wordt geïnvesteerd in toegankelijkheid.
- Een bezuiniging op het onderwijs lijkt van de baan, maar nieuwe bezuinigingen in de nabije toekomst zijn allesbehalve uitgesloten (en die kwamen er in het verleden vaak). Daarom probeer ik nu zelf te lobbyen voor een bezuinigingsvoorstel: aankomende studenten actiever begeleid bij het maken van een studiekeuze. Die informatie wordt onder meer gebruikt om vakken die niet relevant zijn voor de ambities van de student vroegtijdig te schrappen. Dit om onder meer de werkdruk te verlagen, verzuim tegen te gaan en het switchen van opleiding te voorkomen. Een positief bijproduct is dat ook toegankelijkheid op 1 aspect wordt bevorderd.
- In met name de GGZ komt het ook vaak voor dat mensen behandelingen krijgen die niet aansluit bij hun behoeften, protocollen de benodigde hulp tegenhouden en bestuurders moeilijk doen over sommige zaken die voor een cliënt helpend zijn. Ook misstanden als deze kosten overheid en samenleving bakken met geld. Hier moet echt wat aan worden gedaan, vind ik.
- In de begroting van SZW voor 2023 stond dat gemeenten € 8 miljoen krijgen om mensen met een arbeidsbeperking aan het werk te helpen. Ik vind dit weinig, dit moet veel meer. We hebben in Nederland een personeelstekort, terwijl er wel veel moet gebeuren. Ik sprak er recent iemand over van de FNV. Zij zei "wij kaarten dat regelmatig aan, maar niemand doet er iets mee". Mijn oproep aan iedereen die daar een rol in kan hebben: doe er wel wat mee.
Aan de slag, maar wel met grote zorgvuldigheid
Reactie plaatsen
Reacties